خدايا مرا شايسته آن کن تا به همنوعانم که در سراسر دنيا در فقر و گرسنگی به دنيا میآيند و میميرند، خدمت کنم
خدايا امروز با دستهای ما روزی عشق، آرامش و سرور به آنها بخش
خدايا، مرا معبر آرامشت کن تا آنجا که نفرت هست، عشق جاری سازم آنجا که خطا هست، بخشايش بگسترم آنجا که جدايی هست، وصل بيافرينم آنجا که لغزش و دروغ هست، حقيقت بياورم آنجا که ترديد هست، ايمان بنا کنم آنجا که ظلمت هست، نور بتابانم و آنجا که اندوه هست، شادی منتشر کنم
خدايا، مرا موهبت آن عطا کن تا به جای آسودن به ديگران آسايش بخشم و به جای آن که ديگران درکم کنند، درکشان کنم و به جای آن که عشق دريافت کنم، عشق بورزم زيرا با فراموش کردن خويش است که میتوان به هر چيز رسيد با بخشايش است که بخشوده میشويم و با مردن است که زندگی ابدی میيابيم ...آمين
|+| نوشته شده توسط
ستاره در شنبه شانزدهم تیر 1386
|
